ไม่มีอะไรหรอก.. เพียงแต่ข้าพเจ้าไม่ค่อยได้เข้ามาบอร์ด .. ก็เลยกะจะทิ้งอะไรไว้ซะหน่อย ทำนองเดียวกํบการใช้มีดเขียนไว้บนต้นไม้ว่า "รักนะเด็กโง่" ..นั่นแหละ
ช่วงนี้ข้าพเจ้าเจอเรื่องเปลี่ยนแปลงจนตั้งตัวไม่ทันหลายอย่าง .. อาจจะเป็นเพราะว่าปกติข้าพเจ้าเป็นพวกที่่มักต้องการ การมองดูปัญหาในระยะไกลเพื่อวิเคราะห์ทางเลือกต่างๆ .. แต่ว่า ตอนนี้ปัญหาเข้ามาในระยะประชิดซะจนหนีไม่ทัน ก็เลยคิดอะไรไม่ได้ ..กลายร่างเป็นคนโคม่าโรคภัยรุมเร้าไปในทันที
ข้าพเจ้าเหมือนหมาเฉา.. ไม่รู้ว่าสมาชิกบอร์ดจะเคยเห็น หมาเฉา มั้ย?
มันจะไม่เล่น ไม่กิน นอนนิ่งๆ ..ทำหน้าเศร้าๆ...แล้วก็จะตายได้ถ้าเราปล่อยไว้เฉยๆ
..แบบนั้นล่ะ
ในสถานการณ์ที่ชีวิตข้าพเจ้าย่ำแย่เช่นนี้ ..มีอย่างหนึ่งที่ทำให้ได้คบคิด นั้นก็คือ .. บางอย่างที่เรารอคอยมันอย่างใจจดจ่อ ..เฝ้ารอมันอย่างกระวนกระวาย.. มันไม่ได้เป็นเครื่องยืนยันว่าสิ่งนั้นจะดีและเหมาะกับตัวเรา..
ไม่มีใครรู้อนาคต เพราะงั้นมันจึงยังเป็นความหวังได้เสมอ
... เป็นประกาศที่ไม่รู้เรื่องเลย... ให้ตายดิ้น
เจ้าสำันัก & ประมุขพรรค (เองแหละ)




