TSR for RoRo [[RoRo Club]]

ยังงง=_="กะตัวละครอยู่ ตาเริ่มลาย กรั๊กๆ สับสน ของเรียบเรียงซักครู่

ต่อๆ
๓.ท่านเจ้าช่วยหอยทาก(รึกาบ)ทั้งหลายออกจากคุก
________________________________________

"หยุดนะ อะอะอ๊า..... เจ้าโจรใจทราม....เอิง เอย....... เจ้าจะมาเหยียดหยามเราและศิษย์ถึงเพียงนี้มิได้ เอ่ย...." ท่านเจ้าที่แอบหนีไปแต่งชุดพระเอกลิเก! เดินฟ้อนดาบเข้ามาหมายจะช่วยศิษย์สำนัก

"ท่านจ้าว!!!!!!!.....ท่านมาช่วยเราแล้ว!!!!" ศิษย์สำนักต่างร้องตะคอก!?ดีใจ />๐</ \>๐<\

"มิต้องห่วง... เหล่านกน้อย อ่ะฮ้า.. ตัวข้านั้นคือชายหนุ่มมาดเข่ม สเน่ห์มิเป็นรองใคร หัวใจสีชมพู จักมาช่วยเจ้าปัดเดี๋ยวนี้! " ว่าแล้วท่านเจ้าก็กวัดแกว่งดาบเข้าใส่เหล่าตำรวจด้วยความกล้า!!??

เปรี้ยง!!!!!!!!!!!!!!!!!! ปัง ปัง ปัง

แต่ยังไม่ทันที่ท่านเจ้าจะเข้าไปกวัดแกว่งดาบ(ชุบทองฝังเพรช) ตำรวจก็ยิงสวนมาอย่างรวดเร็ว

"แจ๊ก!!!! แว๊ก!!!! กรี้ด!!!!!!!!!!! ว้าย!!!!" ท่านเจ้าวี้ดว้าย! กระโดด! กระเด้ง! เมื่อเจอกระสุนสวนมานับสิบ "เจ้า!!! เหล่าชายหนุ่มในชุดรัดรูป!!! เจ้าขี้โกงมาก ใยทำกับข้าเช่นนี้!! ฮือ~ ฝากไว้ก่อนเถอะ!"

"ท่านเจ้าจะไปไหน!!!! กลับมาก๊อน!!!!!! แล้วพวกเราล้า......โฮก! T^T" และแล้วท่านเจ้าก็หายตัวไปอย่างรวดเร็ว แม้ศิษย์สำนักจะเรียกให้กลับมาแต่ก็ไม่เป็นผล....

"แล้วเราจะทำไงดีล่ะทีนี้" ท่านรองฯกล่าวออกมาด้วยเสียงเครียด

"ไม่ต้องห่วงพี่" อัชชรี่ลูบหลังปลอบใจท่านรองฯ "เดี๋ยวผมจะ...."

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

1.แปลงร่างเป็นเซเลอร์มูน ใช้พลังแสงเงาจันทรา ช่วยทุกคนออกไป
2.แปลงร่างเป็นชินจัง ใช้พลังช้างน้อย ช่วยทุกคนออกไป
3.แปลงร่างเป็นเคโรโระ ใช้พลัง...(คิดเอง).... ช่วยทุกคนออกไป

ตอนนี้งี่เง่าเล็กน้อยเนื่องจากคนแต่งคิดมะออก ฮึๆ=^="

เฮ้ย...จริงด้วย พิมพ์ผิดนี่หว่า

อ๊ากกก ขอโต้ดงับ

ฮามากมายยยย

กร๊ากๆๆๆๆๆๆ

มาขำแล้วก็จากไป

55555+

รั่วได้รั่วดี เฮฮาปาร์ตี้ไม่มีสาระ

เริ่มติ๊งต๊องมากขึ้นเรื่อยๆ 5555+

แต่ก็ยังคงความสนุก 55555+

แหะๆ แค่มาขำแล้วจากไป

ร้างแล้ว ไม่มีใครตอบ = = พี่ต่อก็ได้อ่ะ

2.แปลงร่างเป็นชินจัง ใช้พลังช้างน้อย ช่วยทุกคนออกไป

**********************************

"ไม่เป็นไรนะครับพี่แคลร์ ผมจะช่วยพวกเราเอง" เด็กหนุ่มสวมแว่นว่า พลางใช้มือตบเบาๆ ที่ไหล่ของท่านรอง

อัชชี่ก้าวออกมาข้างหน้ากลุ่มสามดาบ ก่อนจะ... ดึงกางเกงลง!! แล้วตะโกนก้อง!!

"พลังช้างน้อย!!~ ว่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!!"


เหล่าตำรวจต่างอึ้งในความกล้าบ้าบิ่นของท่านเลียขา ทุกคนแหวกเป็นทางพลางเมินหน้าหนี และคิดในใจว่า
"ช้างน้อย... น้อยจริงๆ ด้วยแฮะ"



หลังจากที่ชาวสำนักเดินทางกันต่อไปเพื่อตามหาท่านเจ้า (รึป่าวจำไม่ได้) และอัชชี่ดึงกางเกงกลับขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว
พวกเขาก็นั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ริมทาง ต่างก็ได้ยินเสียงโครกครากจากท้องของกันและกัน

"ท่านรอง หิวอ่ะ" เด็กสำนักคนนึงบอก ท่านรองขมวดคิ้วใส่
"ตูก็หิวเหมือนกัน"
"..." เด็กสำนักต่างก็อึ้งกันใหญ่
"แล้วเราจะไปตามหาท่านจ้าวที่ไหนกันดีล่ะเพ่" หนุ่มน้อยอัชชี่ถามพลางขยับแว่นตาให้เข้าที่ ท่านรองตัวสั่นเพราะกลั้นหัวเราะเมื่อนึกถึงอัชชี่ที่ถอดกางเกงโชว์ช้างน้อยเมื่อสักครู่ (เฮ้ย!มันเริ่มจะเรตขึ้นทุกตอนไป)

"ข้ารู้ๆ" เสียงเด็กสำนักคนนึงบอก
"ที่ไหนล่ะ พิมมี่ พอตเตอร์" ป้าแคลร์ถาม
"ก็อยู่ที่..."


ทางเลือกนะจ๊ะ
1. บ้านซิการ์
2. อาณาจักรเทนด้า

โลด!!

"ก็ อาณาจักรเทนด้าไง ท่านรอง"
พิมมี่ พอตเตอร์ (??) ตอบ พร้อมกับส่งสายตา แบบว่า เรื่องแค่นี้ก็ไม่รู้ไปให้ท่านรองที่น่ารักของเรา

"แล้วไอ้อาณาจักรนั้นมันอยู่ไหนอะ พิมมี่"
อัชชี่ถาม สายตาแสดงออกถึงความสงสัยอย่างเหลือล้น

"อาณาจักรเทนด้า บ้านเคนสุดที่รักของพี่ พี่รู้ๆ"
ท่านรองตอบตัดหน้าพิมมี่แบบเส้นยาแดงผ่าแปดยกกำลังสิบรูทสอง (มันเป็นยังไง??)

"มันอยู่ที่......."

1.บนยอดเขาหิมาลัย
2.สามเหลี่ยมเบอร์มิวด้า (ลอกในนิยายมา แหะๆ)

................

ขอเสียงปรบมือต้อนรับน้องใหม่แห่งฟิคสามดาบหน่อยเร้ว!! เย้ๆ!!

น้อง MORPHINE ชื่อไรอ่ะ? ยินดีที่ได้รู้จักนะค๊า

เลือกข้อ 1 บนเทือกเขาหิมาลัย

*********************


"บ้านแฟนพี่อยู่บนเทือกเขาหิมาลัย" ท่านรองบอก ก่อนจะเหล่มองพิมมี่อย่างหงุดหงิด ฮึ้ย!! (เพื่อ?)

"งั้นไปกันเหอะ" อัชชี่ว่า พลางออกนำทัพมุ่งสู่เทือกเขาหิมาลัย พิมมี่ได้แต่งุนงงสงสัย.. เอ๊ บ้านอีตาเคนมันอยู่ที่สามเหลี่ยมเบอร์มิวด้ามิใช่รึ..


ชาวสามดาบเดินทางข้ามวันข้ามคืน (รู้สึกว่าตั้งแต่เริ่มเรื่องมามันยังไม่ได้หลับได้นอนกันเลยนิ)
จนมาถึงเทือกเขาหิมาลัย ทุกคนยืนเรียงหน้ากระดาน แหงนหน้ามองยอดเขาเอเวอเรสด้วยสายตามุ่งมั่น

"เชิญท่านรองปีนก่อน" โคจังบอกพลางผายมือ ท่านรองพยักหน้าหงึกๆ แล้วเริ่มต้นปีเขาด้วยท่าทีคล่องแคล่ว..

"อ๊ะ!" ท่านรองร้อง เมื่อตัวเองเหยียบเปลือกกล้วยของไอ้บ้าที่ไหนสักคนที่กินทิ้งไว้บนแง่งหินที่ท่านรองกำลังเหยียบเพื่อปีนขึ้นไปในจุดที่สูงกว่า ร่างอวบอัดของท่านรองลื่นไถลลงมาตามโขดหินก่อนจะตกถึงพื้นดินดังโครม!! ทำเอาแผ่นดินแถวนั้นสะเทือนจากน้ำหนักตัวของหญิงสาว 55555

ตายสนิท...

"พี่แคลร์~~" อัชชี่ร้องเรียกพลางวิ่งมาดูรอยพื้นแตกร้าว ก่อนจะหันมาสนใจร่างของท่านรองที่นอนนิ่งอยู่บนพื้น

"ตายแระ" อัชชี่ว่าหลังจากจ้องดูและใช้ไม้เขี่ยๆ ได้ประมาณ 1 วินาที เขาเดินกลับไปหาชาวสำนักที่ยืนมองดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทิ้งร่างของสาวงาม (?) ให้นอนอ้างว้างอยู่เพียงลำพัง

"ทุกคน.. พี่แคลร์ตายแร้วอ่ะ" อัชชี่บอกข่าวเพื่อนร่วมสำนักที่อ้าปากค้างเพราะดีใจเกินกว่าจะรับได้ อัชชี่พูดต่อไป

"เราไปหาอะไรกินกันก่อนเถอะ"

"แล้วเงินล่ะ!" พิมมี่ร้องถาม

ทางเลือก!!~

1. อัชชี่พาศิษย์สำนักดักซุ่มปล้นสดมภ์คนแถวนั้น
2. อัชชี่พาศิษย์สำนักหาร้านอาหารสักร้าน ก่อนจะลงมือชักดาบ ทั้ง 3 ดาบ = =


มั่วไม่มีใครเกิน = =

ที่แท้ก็น้ำเงินนี่เอง = = พี่แคลร์หน้าแหก

เอาเมาส์ไปจิ้มๆ เห็นเมล์ถึงได้รู้ว่า MORPHINE ก็คือน้ำเงิน ก๊ากๆ

อ่านะ

พี่แคล์นะ สงสัยคราวหลังต้องตั้งหัวเอ็มว่า MORPHINE

เหอะๆๆๆๆ

เลือกข้อ 1

"งั้นเราเอาแบบนี้......"

ท่ามกลางค่ำคืนที่ไร้เงาของแสงจันทร์ สายลมเย็นพัดผ่านเบาๆ
แต่เพียงเท่านั้นก็ทำให้ตรอกแห่งหนึ่งเพิ่มความน่าสะพรึงกลัว ขึ้นมาจากเดิมได้แล้ว
ตรอกแห่งนี้ ขึ้นชื่อเรื่องความลี้ลับ ทำให้ไม่ค่อยมีคนปกติเดินผ่านเท่าใดนัก
แต่วันนี้ที่ตรอกนี้กลับได้ต้อนรับแขกถึง 4 คน หญิงสองชายสอง ที่มองเพียงผ่านๆก็รู้ว่าหน้าตาและฐานะนั้นเข้าขั้นเกรด A
พวกมายังตรอกแห่งนี้ด้วยต้องการจะลองของโดยไม่รู้ว่าการมาวันนี้จะเปลี่ยนแปลงชีวิตไปตลอดการ

กลุ่มคนจำนวนมากแต่งกายด้วยชุดสีดำสนิท กำลังมองพวกเขาทั้ง 4
"เหยื่อมาแล้ว ทั้งสวยทั้งหล่อเลย"
อัชชี่พูด ออกมาเสียงออกแหบๆหน่อยเมื่อความรู้สึกบางอย่างเริ่มเกิดขึ้นในตัว
"แล้วเราจะเอายังไง จะปล้นอย่างเดียวมันไม่เสียเที่ยวไปหรออัชชี่"
อัชชี่ฟังคนของพิมมี่แล้วนิ่งคิด
"นั่นซิ งั้น......."

1 ปล้นฆ่าข่มขืนโลด (เริ่มเถื่อน)
2 ปล้น แล้วขู่ให้เข้าร่วมสำนัก ที่นี้ก็จะได้มีเบ้หน้าตาดีดีแล้ว
2

กรรม เถื่อนเกิน ไม่มีใครต่อเลย 555

"นั่นซิ งั้น......."

"ปล้น ฆ่า ข่มขืนเลย...."

"เฮ้ย!!!! ท่านรอง!!!! มาจากไหน!! กร๊ด!!!!~~"

ศิษย์สำนักต่างพากันช็อค ตาโตเท่าไข่ไดโนเสาร์รีบกระโดดห่างออกจากท่านรองในทันใด

"ตายแล้วไม่ใช่หรอเจ้!" อัชชี่เริ่มมีสติ เอาไม้เขี่ยๆไปที่ท่านรอง ราวกับเป็นสิ่งน่าสะพรึงกลัว

ผัวะ!!!!!!!

"ยังไม่ได้ตายย่ะ! สลบน่ะรู้จักมะ"

"เจ็บนะป้า ตบหัวมาได้!!"

"เจ็บหรอ ผัวะ! พลัก! ตุ๊บ!" ท่านรองที่ตอนนี้เห็นอัชชี่เป็นกระสอบไปเรียบร้อยแล้ว

"เดี๋ยวๆ ท่านรอง อย่าเพิ่งตีกัน หาวิธีจัดการ4คนนั้นก่อน!!!"ศิษย์สำนักแยกมวยคู่เอกที่ดูยังไงอัชชี่ก็แพ้ เนื่องจากพลังหมีของท่านรอง

"โอ้ว!! หล่อขนาด~~ แบ่งกันนะอัชชี่ ฉันผู้ชาย2 อัชชี่เอาผู้หญิง2คนนั้นไป"ท่านรองพูดขึ้นพร้อมยกมือปาดมุมปาก ซู๊ด~

"โห่! นี่ฟื้นจากอาการสลบเพราะสองคนนี่ล่ะซิท่าน!"

ผัวะ!!!!!!

"โอ๊ย!" ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผ่ามือพิฆาตของใคร

"แล้วจะเอามั๊ย!!! "

"เอา!! เจ้... อัชยอมเสี่ยงไปก่อนเอง!" ว่าแล้วอัชชี่ก็ก้าวออกไปด้วยมาดเท่สมชาย(?)ชาตรี

............เงียบ.............

"ท่านรอง เพื่อนๆ ช่วยอัชชี่ด้วย!!!!" ไม่ทันไรอัชชี่ก็วิ่งกลับมาในสภาพ..........

1.เกือบเปลือยกาย เนื่องจากตกเป็นเหยื่อหื่นซะเอง(ของสาวๆและชายหนุ่มทั้ง4)
2.เกือบล่อนจ้อน เนื่องจากโดนปล้นกลับ(โดยสาวๆและชายหนุ่มทั้ง4)

ทำไมตูดูหื่นขนาดนี้ฟะ??!! 555

เลือกข้อ 1 ค่ะ

+++++++++++++++++++++

"ฮือๆๆ ท่านรอง พวกมันๆ..." อัชชี่พูดพลางร้องห่มร้องไห้ไม่หยุด

"ทำไม เกิดอะไรขึ้น อัชชี่ แล้วทำไม เสื้อผ้าหลุดลุ่ยขนาดนี้" ท่านรองพูดพลางมองไปที่ชุดของอัชชี่ที่แทบจะหลุดออกมาหมด

"พวกมัน...จะปล้ำช้านนนน" พูดจบอัชชี่ก็หันไปแหกปากร้องต่อ ท่านรองและบรรดาศิษย์สำนักต่างมองด้วยความสมเพชเวทนายิ่งนัก

"แล้วทีนี้พวกเราจะทำยังไงดี จะไปปล้นเขา แต่ก็โดนเค้าจะปล้ำกลับ" พิมมี่ พอตเตอร์ พูดขึ้นด้วยสีหน้าเป็นกังวล "ตอนนี้ฉันหิวมากๆแล้วด้วย"

"ใช่ๆ" ศิษย์สำนักต่างพากันเห็นด้วย ท่านรองเห็นดังนั้นจึงตัดสินใจพูดขึ้นว่า

"เอาล่ะ ในเมื่อมันเป็นแบบนี้ พวกเราก็ต้อง...

1.ไปแก้แค้นให้อัชชี่แล้วปล้นพวกนั้นตามเป้าหมายแรก

2. กลายร่างเป็นมนุษย์กินคน จับอัชชี่ที่กำลังนั่งร้องไห้มาย่าง

+++++++++++++++++++++++++++++++++++

เหอๆ ไม่ได้แต่งตั้งนาน จำเนื้อเรื่องไม่ค่อยได้แล้วอ่ะ

1.ไปแก้แค้นให้อัชชี่แล้วปล้นพวกนั้นตามเป้าหมายแรก

มาแต่งหลังจากไม่ได้แต่งนาน

เอิ๊กๆๆๆ

****************************************

"หลายหัวย่อมดีกว่าหัวเดียว จริงไหม!!!" ท่านรองจัดการพูดเสร็จสรรพ เหล่าศิษย์สำนักก็พยักหน้าอย่างเห็นด้วย(???)

"งั้นเรา...รุมมานนนนนนน" เลขาที่เกือบโดนปล้ำ(???)เหมือนรู้ใจท่านรอง...จัดการสั่งการให้เหล่าศิษย์ไปรุมทันที

"เฮ้ย!!!" ท่านรองห้ามไม่ทันซะแล้ว

เสียงตุบตับดังขึ้นในสมรภูมิ...จบลงด้วย...

สภาพน่าอเน็จอนาถของทั้งสี่คน...

ที่แทบไม่ได้แตกต่างจากท่านเลียขาเมื่อครู่(???)

"ไอ้ชี่ แกทำอะไรของแก"

"เจ๊ บอกจะให้รุมไม่ใช่เหรอ..."

"อะไรละยะ ชั้นจะบอกว่าให้ไปหาคนอื่นปล้นแทน แล้วจะทำไงเนี่ย...พวกนี้เห็นหน้าเรากันหมดแล้ววว สำนักโดนยุบแน่เลยยยย"

ท่านรองร้องอย่างโหยหวน

แต่แล้ววววว

-----------------------------------------------------------------

1.ท่านเจ้าสำนักเข้ามาช่วยกล่อมทั้งสี่เข้าสำนัก

2.ทั้งสี่คนสรุปว่าหนึ่งในนั้นกลายเป็นท่านเจ้า!!

ปล.เอิ๊กๆๆๆยังลากท่านเจมาเกี่ยวได้เอิ๊กๆๆๆๆ ไปดีกว่า

ยาวแถมไม่ฮา...เหอๆ

ข้อ1ท่านเจ้าสำนักเข้ามาช่วยกล่อมทั้ง4เข้าสำนัก

แต่แล้ววววววว
"ไม่ต้องห่วงทุกคนเรื่องนี้หมูๆ" ท่านเจ้าเดินมาด้วยมาดเจ้าชายยย
"ท่านเจ้า!!!!" ทุกคนในสำนักต่างเข้าไปรุมล้อมท่านเจ้าด้วยความดีใจ
"เรามีวิธี ขอให้ทุกคนเชื่อใจเจ้าสำนักอย่างเราเถิด" ว่าแล้วท่านเจ้าก็เดินอย่างองอาจเข้าไปหาคนทั้ง4
"........"
"........"
"ท่านเจ้าไปคุยอะไรน่ะ"อัชชี่ถามออกมาด้วยความสงสัย ขณะที่คนอื่นๆแหล่มองท่านเจ้าที่เดินห่างไปหาคน4คนด้วยสายตางงงวย
"ไม่รู้สิ เราทำได้แต่เชื่อใจท่านเจ้าล่ะนะ" ท่านรองบอกด้วยสายตาเชื่อมั่น
"อืม!! " ทุกคนต่างเชื่อมั่นในตัวท่านเจ้า
"มาแว้ว!! ทุกคน!!!" ท่านเจ้าวิ่งกลับมาด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊า
"ท่านเจ้า เป็นไงบ้างงง" เหล่าศิษย์สำนักต่างรุมถามด้วยความตื่นเต้น
"พวกเค้าตกลงจะเข้าสำนักของเรา แล้วนี่....." ท่านเจ้ายื่นของบางอย่างให้ท่านรอง
"เงิน!!! เงินนี่!! ท่านเจ้าเอาเงินพวกนี่มาจากไหน..." ท่านรองพูดขึ้นด้วยความตกใจในจำนวนเงินหลายพันในมือ
"ก็ค่าเข้าสำนักไง จากพวกเขาล่ะ" ท่านเจ้าบอกพร้อมผายมือไปยังสมาชิกใหม่ทั้ง4
"หา!!...... ท่านเจ้าทำไงอ่ะ!! ได้เงินแถมได้สมาชิกด้วย!! ทีนี้เราก็หาอะไรลงท้องได้เลยสิ!" อัชชี่ถึงกับน้ำตาซึม พร้อมเสียงท้องร้องเป็นเอฟเฟ็ก
"ไม่มีไรร๊อกกกก ก็แค่....." ท่านเจ้าบอกพร้อมสายตาเจ้าเล่ห์

1.แค่ใช้เสน่นิดๆ เจ้าเล่ห์หน่อยๆ บวกแกมโกงอีกเล็กน้อย ก็ได้มาแล้วววว
2.แค่............(คำตอบเปิดหาเหตุผลมาใส่ได้ตามสบายยยยยยย)
จิงๆแล้วคิดไม่ออกแปร่ววววววว